Beschrijving
Omdat Nederland tijdens de Eerste Wereldoorlog neutraal was, konden Nederlandse wetenschappers de gebeurtenissen aan de omringende fronten met een zekere distantie analyseren.
Dr. Van der Hoeven betoogt in dit essay dat oorlog situaties creëert waarin de normale menselijke remmingen wegvallen. De oorlog fungeert als een psychologisch vergrootglas: het vergroot en intensiveert de dieper liggende, primitieve menselijke driften, massapsychologie en verborgen psychische mechanismen die in vredestijd gecamoufleerd of onderdrukt blijven.
De tekst sluit sterk aan bij de vroege psychoanalytische reflecties over oorlog en agressie (vergelijkbaar met de essays die Sigmund Freud rond exact dezelfde periode, in 1915, publiceerde over oorlog en de dood).
